Η κατάδυση στην πιο βρώμικη υπόθεση των τελευταίων είκοσι ετών αποκαλύπτει στημένες παραγγελίες, χρηματισμούς πολιτικών, τον τρόπο λειτουργίας της «αδιάφθορης» Γερμανίας,
καθώς και απερίγραπτη υποκρισία. Από την υπόθεση που κόντεψε να γίνει το ναυάγιο της HDW, του γερμανικού κολοσσού της αμυντικής βιομηχανίας, το σύστημα διαφθοράς σώθηκε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο: έβγαλε πάλι το περισκόπιο σωτηρίας για να μπορέσει ο υποβρύχιος κόσμος της αρπαχτής να κινηθεί με ασφάλεια…
“[...] Η HDW ανέθεσε σε έναν «ευγενή και αξιότιμο κύριο» να δημουργήσει μια ομάδα επιρροής, για να κατευθύνει με ασφάλεια τη δουλειά προς την εταιρεία. Οι τρόποι που κλείνονταν συνήθως τέτοιες δουλειές ήταν δύο: Ή η εταιρεία προσέγγιζε τους υπηρεσιακούς και πολιτικούς παράγοντες για να τους χρηματίσει, ή οι ίδιοι φρόντιζαν να απευθυνθούν στην εταιρεία. Για την Ελλάδα, η HDW επέλεξε να δημιουργήσει με δικιά της πρωτοβουλία ένα ασφαλές περιβάλλον.
Ο «ευγενής και αξιότιμος κύριος» που ανέλαβε να δημιουργήσει, μέσω των διασυνδέσεών του, την ομάδα επιρροής και χρηματισμού, ονομαζόταν Γκραφ φον Πύκλερ. Η ομάδα ονομάστηκε συνθηματικά «Ομάδα Προσευχής».
Τον Ιούνιο του 1997 ο Γκραφ φον Πύκλερ έχει καταφέρει να δημιουργήσει την «Ομάδα Προσευχής». Η ομάδα συναντιέται στο Ξενοδοχείο Baur au Lac, στη Ζυρίχη. Μέλη της είναι ασφαλώς ο ίδιος ο φον Πύκλερ, ο Άγκο Ντερμιτζιάν (παλιός συνεργάτης του σε αντίστοιχες δουλειές), ο φίλος του Ντερμιτζιάν επιχειρηματίας Μιχάλης Φιλιππίδης, ο Αλέξανδρος Αβατάγγελος (κοινός φίλος των δύο), και ο αρχιτέκτονας Γιάννης Μπέλτσιος. Σύμφωνα με όσα έχει καταθέσει το στέλεχος της HDW κ. Haun, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το project Ελλάδα, ο Γιάννης Μπέλτσιος ήταν άνθρωπος τον οποίο είχε συστήσει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Άκης Τσοχατζόπουλος. Ο Γιάννης Μπέλτσιος υπήρξε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών επί Άκη Τσοχατζόπουλου, και εντοπίζεται αργότερα να παίζει ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τα υποβρύχια.
[...] Τα ναυπηγεία δόθηκαν στη HDW υπό τον ήχο κυβερνητικών τυμπανοκρουσιών για τη σωτηρία του ναυπηγικού κλάδου και για το χτύπημα της κατά ανεργίας, όπως ακριβώς προέβλεπε το γερμανικό σχέδιο. Για την αγορά των ναυπηγείων, η HDW πλήρωσε μόλις 8 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία βεβαίως έβαλε «καπέλο» στις συμβάσεις των υποβρυχίων. Περισσότερα φαίνεται πως πληρώθηκαν οι συνδικαλιστές και η Διοίκηση των Ναυπηγείων ως μίζες «εύρυθμης λειτουργίας». Σήμερα είναι υπόδικοι με βάση δικογραφία που σχημάτισε η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου…
Το 1999, όμως, η Γερμανική Βουλή αποφάσισε πως οι μίζες που καταβάλλουν οι γερμανικές εταιρείες προς τρίτα κράτη προκειμένου να κλείσουν συμφωνίες είναι παράνομες. Έτσι, η HDW βρίσκει άλλο σύστημα για να καταβάλει τις μίζες, αντί των οffshore εταιρειών: αναγκάζεται να δημιουργήσει μια σειρά από εταιρείες που εμφανίζονται ως σύμβουλοι της μητέρας εταιρείας. Έτσι, δημιουργείται η εταιρεία Marine Force International (MFI) στο υπεράνω πάσης υποψίας Λονδίνο. Αυτή κατευθύνει τα λεφτά για τις προμήθειες στην ελληνική εταιρεία «σύμβουλο» Marine Industrial Enterprises (MIE) των Μιχάλη Ματαντού και Αντώνη Χάγια.
Η εισαγγελία του Μονάχου έχει εντοπίσει ποσό 25,3 εκατομμυρίων το οποίο προωθείται στην εταιρεία DOLMARTON του Αλέξανδρου Αβατάγγελου της «Ομάδας Προσευχής». Τα χρήματα που έχουν κατατεθεί στην ΜΙΕ (πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ) πήγαν, σύμφωνα με καταθέσεις, σε φορείς λήψης αποφάσεων, κυβερνητικά στελέχη, στρατιωτικούς και παράγοντες, για να επηρεάσουν την απόφαση για την αγορά των υποβρυχίων.
[...] Στις 15 Φεβρουαρίου του 2000, το Ελληνικό Δημόσιο αναθέτει στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, με υπεργολάβο την HDW, την κατασκευή 3 υποβρυχίων S-214 και ενός ακόμη option. Το τίμημα είναι 1.385.277.117 ευρώ. Η σύμβαση παίρνει την ονομασία «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ». Με μία ακόμη σύμβαση, με την ονομασία «ΠΟΣΕΙΔΩΝ», τα ναυπηγεία και η HDW αναλαμβάνουν να εκσυγχρονίσουν 3 υποβρύχια τύπου S-209 έναντι 826.173.947 ευρώ, με ένα ακόμη υποβρύχιο option και πάλι. Όταν, βέβαια, το σχέδιο παρουσιάζεται στη Βουλή, το κάθε υποβρύχιο εμφανίζεται στη μισή τιμή και ο χρόνος παράδοσης είναι τα 9 χρόνια, παρότι το εγχείρημα έχει χαρακτηριστεί επείγον και απόρρητο.
Η HDW δεν έχει κατασκευάσει άλλο υποβρύχιο τύπου S-214. Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως πιλοτικό πρόγραμμα και ουσιαστικά χρηματοδοτεί το σχέδιο υλοποίησης που έπρεπε να έχει ήδη η εταιρεία. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία του πρώτου υποβρυχίου τύπου S-214 να είναι προβληματική. Το υποβρύχιο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ παρουσιάζει κλήση κατά την πλεύση και την ανάδυση. Είναι οφθαλμοφανές πως δεν μπορεί να ενταχθεί στο Πολεμικό Ναυτικό. Οι γερμανοί πιέζουν παρόλα αυτά να παραληφθεί το υποβρύχιο. Ξεκινάει μια διαμάχη μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής πλευράς. Το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ παρουσιάζει πάνω από 40 προβλήματα, μεταξύ των οποίων και «ακουστικής υπογραφής». Η Ελλάδα μπορεί να προσφύγει νομικά, να διεκδικήσει ρήτρες και αποζημιώσεις, αλλά δεν το κάνει.
[...] Θα περίμενε κάποιος πως η ελληνική πλευρά, με όπλο κυρίως την γερμανική εισαγγελική έρευνα για τις μίζες, θα στρίμωχνε την HDW για να επαναδιαπραγματευτεί τις συμβάσεις. Διαφορετικά, θα μπορούσε το ελληνικό κράτος να αξιώσει ρήτρες, αποζημιώσεις και σίγουρα φορολογικά πρόστιμα. Πόσο μάλλον την εποχή που αναζητεί δάνεια και ευνοικούς όρους από την Γερμανία.
[...] Οι Ευάγγελος Βενιζέλος και Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ως συναρμόδιοι υπουργοί Άμυνας και Οικονομίας, τότε, αναλαμβάνουν το ξέπλυμα των Γερμανών. Αφού ο Ευ. Βενιζέλος έχει ήδη παραλάβει το υποβρύχιο που έγερνε, χωρίς να εγείρει αξιώσεις, ένα υποβρύχιο που δεν παραλάμβανε κανένας υπουργός πιο πριν, συντάσσει τον Νόμο 3885/2010, από κοινού με τον Γ. Παπακωνσταντίνου. Στο νόμο αυτόν το Ελληνικό Δημόσιο παραιτείται ρητά από το δικαίωμά του να εγείρει αξιώσεις που απορρέουν από τις ζημιογόνες συμβάσεις για τα υποβρύχια. Την ώρα, επιπλέον, που η γερμανική έρευνα μας δίνει δικαίωμα για το ακριβώς αντίθετο, τα ναυπηγεία «καθαρίζονται» και φορολογικά, μολονότι δύο πορίσματα του ΣΔΟΕ δείχνουν φορολογικές παραβάσεις, όπως και μη υλοποίηση αντισταθμιστικών προγραμμάτων.
Και τελικά, σαν να μην συμβαίνει τίποτε απολύτως, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δίνει επίσης προίκα στην νέα ιδιοκτησία των ναυπηγείων την κατασκευή δύο ακόμη υποβρυχίων S-214, αντί τιμήματος 515 εκατομμυρίων ευρώ. [...]“
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου